Geschiedenis


De West Highland White Terriër is, zoals de naam al doet vermoeden, afkomstig uit de westelijke Highlands van Schotland. Het ruwe, rotsachtige landschap met zijn heidevlakten en hoog venen is vaak moeilijk begaanbaar. Voor de jacht op vossen, dassen en otters gebruikte men daarom graag kleine, robuuste Terriërs met korte pootjes. De Terriërs moesten beschikken over een groot uithoudingsvermogen en moedig genoeg zijn om hun prooi tot in hun hol te volgen. Door hun ruwe vacht en dikke ondervacht waren de hondjes goed bestand tegen het ruige klimaat in de winter. Naast jachthond deden de Terriërs ook dienst als waakhond. De hondjes hielden het erf vrij van ongedierte als muizen en ratten.

Aanvankelijk werden alleen bruine Terriërs ingezet voor de jacht en als huishond. De witte exemplaren uit het nest werden gedood, omdat men dacht dat deze hondjes niet geschikt zouden zijn voor de jacht. En op onnuttige eters zat men niet te wachten. Een vervelend jachtongeluk, waarbij Kolonel Eduard Malcolm uit Argyllshire per ongeluk zijn roodbruine Terriër aanzag voor een vos en doodschoot, veranderde deze gedachte.

Toch waren er enkele liefhebbers die al eerder de voorkeur gaven aan witte terriërs: in het begin van de zeventiende eeuw bestelde Koning James I in Argyllshire zes kleine, witte honden als geschenk voor de Franse koning. Men vervoerde ze op drie aparte schepen omdat de vracht zo waardevol was.

Het oudste beeldmateriaal waarop een voorganger van de huidige Westie wordt afgebeeld, is een schilderij van de Engelse hofschilder Sir Edwin Landseer uit 1839, dat de naam ‘Dignity and Impudence’ draagt.

In 1907 werd de witte Terriër onder de naam West Highland White Terriër door de Kennel Club erkend. De Westie won in Engeland, Amerika en Scandinavië al snel aan populariteit. Tegenwoordig wordt het hondje beschouwd als een van de meest geliefde Terriër rassen van de wereld.

Verzorging
De West Highland White Terriër is een kleine, stevig gebouwde hond. Zijn vacht bestaat uit twee soorten haar: een ruwe, harde bovenvacht en een zachte, kortharige ondervacht en mag niet te vaak worden gewassen. Dit maakt de vacht namelijk sluik. Beter is om de vacht regelmatig schoon te borstelen. De vacht van de Westie moet om de circa twaalf weken worden geplukt.

  • IMG_8228-bewerkt.jpg
  • mei2013-1.JPG
  • mei2013-2.JPG
  • mei2013-3.jpg
  • mei2013.JPG
M. van der Ham Kennel Inchkeith